Denklem [2], daha yüksek frekanslarda daha fazla güç kaybı olduğunu göstermektedir. Bu, Friis İletim Denkleminin temel bir sonucudur. Bu, belirli kazançlara sahip antenler için enerji transferinin daha düşük frekanslarda en yüksek olacağı anlamına gelir. Alınan güç ile iletilen güç arasındaki fark, yol kaybı olarak bilinir. Başka bir deyişle, Friis İletim Denklemi, yol kaybının daha yüksek frekanslar için daha yüksek olduğunu söyler. Friis İletim Formülünden elde edilen bu sonucun önemi abartılamaz. Bu nedenle cep telefonları genellikle 2 GHz'den daha düşük frekanslarda çalışır. Daha yüksek frekanslarda daha fazla frekans spektrumu mevcut olabilir, ancak ilgili yol kaybı kaliteli alıma olanak sağlamayacaktır. Friis İletim Denkleminin bir diğer sonucu olarak, 60 GHz antenler hakkında soru sorulduğunu varsayalım. Bu frekansın çok yüksek olduğunu göz önünde bulundurarak, yol kaybının uzun menzilli iletişim için çok yüksek olacağını söyleyebilirsiniz - ve kesinlikle haklısınız. Çok yüksek frekanslarda (60 GHz bazen mm (milimetre dalga) bölgesi olarak adlandırılır), yol kaybı çok yüksektir, bu nedenle yalnızca noktadan noktaya iletişim mümkündür. Bu, alıcı ve vericinin aynı odada ve birbirine dönük olduğu durumlarda meydana gelir. Friis İletim Formülünün bir diğer sonucu olarak, mobil telefon operatörlerinin 700 MHz'de çalışan yeni LTE (4G) bandından memnun olduklarını düşünüyor musunuz? Cevap evet: Bu, antenlerin geleneksel olarak çalıştığı frekanstan daha düşük bir frekanstır, ancak Denklem [2]'den, yol kaybının da bu nedenle daha düşük olacağını görüyoruz. Bu nedenle, bu frekans spektrumuyla "daha fazla alanı kapsayabilirler" ve bir Verizon Wireless yöneticisi yakın zamanda bunu tam da bu nedenle "yüksek kaliteli spektrum" olarak adlandırdı. Yan Not: Öte yandan, cep telefonu üreticilerinin daha büyük dalga boyuna sahip bir anteni kompakt bir cihaza sığdırmaları gerekecek (daha düşük frekans = daha büyük dalga boyu), bu nedenle anten tasarımcısının işi biraz daha karmaşık hale geldi!