Denklem [2], daha yüksek frekanslarda daha fazla güç kaybolduğunu göstermektedir. Bu, Friis İletim Denkleminin temel bir sonucudur. Bu, belirtilen kazançlara sahip antenler için enerji transferinin daha düşük frekanslarda en yüksek olacağı anlamına gelir. Alınan güç ile iletilen güç arasındaki farka yol kaybı denir. Başka bir deyişle, Friis İletim Denklemi, yol kaybının daha yüksek frekanslar için daha yüksek olduğunu söylemektedir. Friis İletim Formülünden elde edilen bu sonucun önemi yeterince vurgulanamaz. Bu nedenle cep telefonları genellikle 2 GHz'den daha düşük frekanslarda çalışır. Daha yüksek frekanslarda daha fazla frekans spektrumu mevcut olabilir, ancak ilişkili yol kaybı kaliteli alım sağlamayacaktır. Friis İletim Denkleminin bir başka sonucu olarak, size 60 GHz antenler hakkında soru sorulduğunu varsayalım. Bu frekansın çok yüksek olduğunu belirterek, yol kaybının uzun menzilli iletişim için çok yüksek olacağını söyleyebilirsiniz ve kesinlikle haklısınız. Çok yüksek frekanslarda (60 GHz bazen mm (milimetre dalga) bölgesi olarak adlandırılır), yol kaybı çok yüksek olduğundan yalnızca noktadan noktaya iletişim mümkündür. Bu, alıcı ve verici aynı odada ve birbirine baktığında gerçekleşir. Friis İletim Formülü'nün bir başka sonucu olarak, sizce cep telefonu operatörleri 700 MHz'de çalışan yeni LTE (4G) bandından memnun mu? Cevap evet: Bu, antenlerin geleneksel olarak çalıştığı frekanstan daha düşük bir frekans, ancak Denklem [2]'den, yol kaybının da bu nedenle daha düşük olacağını görüyoruz. Dolayısıyla, bu frekans spektrumuyla "daha fazla alanı kapsayabilirler" ve bir Verizon Wireless yöneticisi yakın zamanda tam da bu nedenle buna "yüksek kaliteli spektrum" adını verdi. Yan Not: Öte yandan, cep telefonu üreticilerinin kompakt bir cihaza daha büyük dalga boyuna sahip bir anten takmaları gerekecek (daha düşük frekans = daha büyük dalga boyu), bu nedenle anten tasarımcısının işi biraz daha karmaşık hale geldi!